Riemer & Vos

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Even voorstellen I

Tekkel kennel

1) Hallo, mag ik mij even voorstellen.
Ik ben
graaf Tekko Taks van Epmah Remeir.
Een van de oprichters van het stamboek
Van Epmah Remeir.
En dit is mijn lieve vrouw,
gravin Nannomelia Van Epmah Remeir.

2) Wij hebben elkaar voor
het eerst ontmoet in Paris
in ‘
l'hôtel le teckel étendu’ .
Het was liefde op het eerste
hondekoppie.


3) Mijn Butler, Hampe Riemer
-soms denkt-ie dat hij onze baas is-, woonde in een mooi huis in Bergentheim. Wij kwamen vaak bij hem over de vloer. Eigenlijk permanent. Maar ja, wat wil je ook als je iedere ochtend van die heerlijke schijven Rodi krijgt!


4) Tja, en toen moest hij zonodig naar de grote stad. Emmen! Dacht waarschijnlijk dat hij het bij zijn vriend beter zou krijgen. Alsof wij niet goed genoeg voor hem zorgden. En die lekkere Rodi schijven nam hij natuurlijk mee. ...
Dus wij er achter aan!


5) Nou dat was wel even wennen hoor! Geen grote tuin meer bij huis. Veel vreemde honden om huis die nauwelijks enige opleiding genoten!
En wij moesten opeens aan de riem?!


6) Omdat we niet meer overal vrij mochten rondlopen worden wij drie keer per dag uitgelaten. In een groot natuurgebied bij ons om de hoek. Of het grote natuurgebied ‘Bargerveen’. Nou, zo zie je nog eens wat van de wereld.
Ja, en soms, heel soms weet ie niet waar hij het zoeken moet. Dan dwalen we maar wat in de ronde.


7) Het mooiste van die natuurgebieden is natuurlijk de natuur zelf. En al dat gefladder in de bosjes, die lekkere geurtjes van andere honden en lekker vrijuit kunnen rennen.

8) Kijk, dit zijn de hondjes die mijn baasjes nu nog hebben. Ja, ikzelf ben er niet meer maar houd ze van hier boven mooi in de gaten. Hier rechts ziet u Vrouwe Vita Rubella van Epmah Remeir (de dochter van jonkvrouwe Kala Azar van Epmah Remeir ) samen met haar oma Gravin Nannomelia van Epmah Remeir (de zwarte black en tan. =>)
Dus Oma Nannie met kleindochter Vita.



Een keer trof ik twee wilde eenden aan bij ons in de vijver.
Ik zag ze zitten, daar tussen het riet. Ik sloop er na toe. Helaas vloog eentje er vandoor, maar die tweede........ ik sprong ..... plons.... was van plastic. Maar ik had hem toch ...... bijna!


Klik snel op mijn afbeelding om de rest van mijn verhaal te horen.

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu